সময়

উত্তৰ: সময়ক নৈৰ সোঁতৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি।

উত্তৰ: কাৰ্যক্ষমতা অনুসৰি সময় ভাগ কৰা হয়।

উত্তৰ: যুগ, কল্প, শতাব্দী আদি সময়ৰ ডাঙৰ ভাগ।

উত্তৰ: সময়ৰ ক্ষুদ্ৰতম ভাগবোৰক দণ্ড, পল, অনুপল বোলে।

উত্তৰ: সময় বৃত্তাকাৰ গতিত ঘূৰে।

উত্তৰ: এলেহুৱা মানুহে সময়ৰ মূল্য নুবুজে। তেওঁৰ দিন কাম-কাজ নকৰাকৈয়ে পাৰ হৈ যায়।

উত্তৰ: সময়ৰ তুলনাত্মক ধাৰণা — ব্ৰহ্মাৰ দৃষ্টিত মানুহৰ দীৰ্ঘ সময়ও অতি ক্ষুদ্ৰ।

উত্তৰ: কাম কৰিলে সময়ৰ সঠিক গম পোৱা যায়। কাম নকৰিলে সময়ৰ মূল্য বুজা নাযায়।

উত্তৰ: নীলমণি ফুকন (জ্যেষ্ঠ) (১৮৮০-১৯৭৮) অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰসিদ্ধ লেখক। তেওঁ সময় সম্পৰ্কে এই গদ্য টুকুৰা লিখিছে। তেওঁৰ লেখাত সময়ৰ মহত্ত্ব আৰু সদ্ব্যৱহাৰৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।

উত্তৰ: প্ৰাকৃতিক জগতৰ বিভিন্ন ঘটনা — সূৰ্য্যোদয়-সূৰ্যাস্ত, ঋতু পৰিৱৰ্তন, ফুল ফুলা, পখিলা ওলোৱা আদিয়ে সময় নিৰূপণ কৰাত সহায় কৰে।

উত্তৰ: নিয়মানুৰ্তিতা আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ জীৱনৰ দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ। নিয়মানুৰ্তিতা থাকিলেহে কাম কৰি সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰে সফলতা আনে।

উত্তৰ: শক+আব্দ, শ্ৰী+কৃষ্ণ, শঙ্কৰ+আব্দ, চৈতন্য+আব্দ, লক্ষণ+আক্ত, কন্ন+আক্ত, কবি+ত্ত্ব, মনঃ+তাপ।