হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন

উত্তৰ: মাধৱ কন্দলী অসমীয়া সাহিত্যৰ শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ এগৰাকী কবি।

উত্তৰ: ৰামায়ণ।

উত্তର: পাঁচটা কাণ্ড।

উত্তৰ: অশ্বমেধী কবি বুলি।

উত্তৰ: আদি কাণ্ড আৰু উত্তৰ কাণ্ড।

উত্তର: সুন্দৰকাণ্ডৰ পৰা।

উত্তৰ: বাৰহ (বৰাহী) ৰজা মহামাণিক্য। তেওঁ পূব-মধ্য অসমৰ ৰজা আছিল।

উত্তৰ: শাল, তাল, তমাল, বীজপূৰ, অশ্বত্থ, কপিত্থ, বট, নাৰিকল, বদৰী, কণ্টিক, আম, জাম, নাগেশ্বৰ, খাজুৰি, হাতিশাল, আমলখি, ভহা ফল, ছাতিয়াল, ওৱা, নাৰিকল, সলং, মহীব, কমলা, টেঙৰা, কদলী, পাৰিজাতক আদি।

উত্তৰ: হনুমন্তই বিৰাল (মেকুৰী) ৰূপ ধৰি লঙ্কা নগৰীত প্ৰবেশ কৰিছিল। তেওঁ গুপ্তভাৱে সীতাক বিচাৰিবলৈ আৰু ৰাৱণৰ সৈন্যৰ চকুত নপৰিবলৈ এই ৰূপ ধৰিছিল।

উত্তৰ: লঙ্কা নগৰী সোণেৰে নিৰ্মিত, সুন্দৰ গড়, নানা যন্ত্ৰে সজ্জিত, দেৱতা-অসুৰেও দুৰ্গম, সুবৰ্ণ মাণিক জ্বলে, বহল আৰু ৰাজপথ আদি।

উত্তৰ: লঙ্কা নগৰী সুৰক্ষিত দেখি হনুমন্ত চিন্তিত হৈছিল। তেওঁ ভাবিছিল — এই সুৰক্ষিত নগৰী সোমাই সীতাক কেনেকৈ বিচাৰিব আৰু বানৰে এই কাম কেনেকৈ কৰিব?।

উত্তৰ: সীতাৰ সন্ধানত হনুমন্ত সাগৰ পাৰ হৈ ত্ৰিকুট পৰ্বতত অৱতৰণ কৰে। তাৰ পৰা তেওঁ সুবৰ্ণময় লঙ্কা নগৰী দেখে। নগৰী সুৰক্ষিত। তেওঁ মেকুৰী ৰূপ ধৰি নগৰীত প্ৰবেশ কৰি সীতাক বিচাৰে।

উত্তৰ: গগন—আকাশ, বিৰাল—মেকুৰী, গড়—প্ৰাচীৰ, সমুদ্ৰ—সাগৰ, পৱন—বায়ু।