লোকসংস্কৃতি

উত্তৰ: লোকসংস্কৃতি।

উত্তৰ: পুৰণি দিনৰ কথাৰ।

উত্তৰ: সমাজত প্ৰচলিত কাম, উৎসৱ-অনুষ্ঠান আদিৰ সমষ্টিক লোককৃষ্টি বোলে।

উত্তৰ: ভৌতিক বা বস্তুসংস্কৃতি।

উত্তৰ: ‘বুঢ়ী আইৰ সাধু’।

উত্তৰ: লোকসমাজক নিম্নস্তৰ বোলা ধাৰণা গ্ৰহণযোগ্য নহয়, কাৰণ গাঁৱত শিক্ষিত মানুহ বাস কৰে আৰু নগৰত অশিক্ষিত মানুহও থাকে।

উত্তৰ: (নিচুকনী গীত) — শিশুক শুৱাই থোৱাৰ গীত। (মালিতা গীত) — কাহিনী প্ৰধান গীত। (সাঁথৰ) — প্ৰহেলিকা। (জনশ্ৰুতি) — মুখে মুখে চলা কথা। (জিকিৰ) — ইছলাম ধৰ্মীয় গীত। (দেহবিচাৰৰ গীত) — আধ্যাত্মিক গীত। (ছঁচৰী গীত) — ছঁচৰী নৃত্যৰ গীত।

উত্তৰ: (ক) সামাজিক আচাৰ-অনুষ্ঠান — সমাজৰ ৰীতি-নীতি, উৎসৱ-পাৰ্বণ। (খ) ভৌতিক বা বস্তুসংস্কৃতি — দৃশ্যমান বস্তু, সাজ-পোছাক, অলংকাৰ। (গ) লোক পৰিবেশ্য কলা — গীত, নৃত্য, নাটক আদি।

উত্তৰ: ড° ভূপেন হাজৰিকাই।

উত্তৰ: (ক) লোকসংস্কৃতি পুৰণি হলেও সময়োপযোগী হৈ নতুন ৰূপ পায়। (খ) সমাজৰ লগতে লোকসংস্কৃতিও সলনি হয় কিন্তু নিজস্বতা বৰ্তাই ৰাখে।

উত্তৰ: বিশ্বাস—অবিশ্বাস, মৌখিক—লিখিত, সংযোগ—বিচ্ছেদ, প্ৰয়োজনীয়—অনাবশ্যক, জীৱ—নিৰ্জীৱ, উচিত—অনুচিত।