মোৰ দেশ

উত্তৰ: যোৰহাটত।

উত্তৰ: তেওঁ সম্পাদনা কৰা কাকত দুখন হ’ল — ‘সুগন্ধি পিথলা’ আৰু ‘বিভিন্ন দিনৰ কবিতা’ (পুথি)।

উত্তৰ: প্ৰতিটো পুৱাই কবিৰ বাবে ঐশ্বৰ্য্যৰ বিপুল সম্ভাৰ লুকাই আছে।

উত্তৰ: কবিতাটোত কবিয়ে নিজৰ দেশৰ প্ৰতি থকা গভীৰ মৰম আৰু দেশপ্ৰেম প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ দেশৰ প্ৰতি নিজৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্যৰ কথাও উল্লেখ কৰিছে।

উত্তৰ: (ক) বিবিধতাৰ মাজতো ঐক্য থাকিব পাৰে — এই কথাই দেশৰ বৈচিত্ৰ্যৰ মাজত থকা একতাক বুজাইছে। (খ) কবিৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে দেশৰ সপোনে ঠাই পাইছে।

উত্তৰ: কবিয়ে দেশৰ প্ৰতি থকা নিজৰ অগাধ প্ৰেম প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ দেশৰ বাবে জীয়াই আছে, দেশৰ বাবে মৰিবলৈ সাজু।

উত্তৰ: প্ৰতিটো খাতুৱে কবিক জীৱনৰ আশীৰ্বাদ দি যায়।

উত্তৰ: কবিয়ে শান্তিৰ চৰাইজনীক ভঁৰালৰ এমুঠি ধন আৰু প্ৰাণৰ এটা গান দিছে।

উত্তৰ: দেশ—ৰাষ্ট্ৰ, কাম—কাৰ্য, কলোলোল—ধ্বনি, সাগৰ—সমুদ্ৰ, সপোন—স্বপ্ন, বন্ধু—মিত্ৰ, শেষ—অন্ত, সম্ভাৰ—সামগ্ৰী, শহীদ—বীৰ, বুকু—হৃদয়, তৰঙ্গ—ঢউ, ৰক্ত—তেজ।

উত্তৰ: সপোন—সত্য, দেশ—বিদেশ, জীৱন—মৃত্যু, পাহাৰ—সমতল, ঐক্য—বিচ্ছেদ, সংহতি—বিচ্ছিন্নতা, শয়ন—জাগৰণ, বিশ্বাস—অবিশ্বাস, শত্ৰু—মিত্ৰ।